Meteorit

Üreilit

Ureilite

İçinde elmas taşıyan ender taş meteoritler: olivin ve piroksenin arasını grafit ve nanoelmasın doldurduğu, ana gövdesi hâlâ bilinmeyen akondritler.

  • Halk arasında: Göktaşı
NWA 4231 üreilitinin kesilip cilalanmış yüzeyi (2,9 cm)Fotoğraf: James St. John · CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Kısaca

Üreilitler, öteki taş meteoritlerden çok farklı bir mineral bileşimine sahip ender akondritlerdir. Adlarını, 4 Eylül 1886'da bir meteoritin düştüğü Rusya'nın Mordovya Cumhuriyeti'ndeki Novy Urey köyünden alırlar. Başlıca olivin ve pigeonitten oluşurlar ve ağırlıkça ortalama yüzde 3 kadar karbon içerirler; bu karbonun bir bölümü grafit, bir bölümü nanoelmastır. Hangi gökcisminden geldikleri bilinmemektedir.

Görseller

Nasıl oluşur?

Üreilitlerin nasıl oluştuğu kesin değildir. Bir görüşe göre ana gövdenin içinde kristallerin katman katman çökelmesiyle oluşmuşlardır; bazı üreilitlerde tanelerin aynı yönde dizilmiş olması bu görüşü destekler. Bir başka görüşe göre ana gövde kısmen eriyip sıvı kısmı ayrıldıktan sonra geride kalan katı artıktırlar. Hiç erimemiş ilkel malzeme ya da karbonlu kondritle bazaltik eriyiğin karışımı oldukları da öne sürülmüştür.

İçlerindeki elmasın bir bölümü, şiddetli çarpışmaların şok dalgalarıyla grafitten oluşmuş olabilir. Bu da ana gövdenin sert bir çarpışma geçmişi olduğunu gösterir. Üreilitlerin tek bir gövdenin farklı bölgelerinden mi, yoksa farklı gövdelerden mi geldiği hâlâ açık bir sorudur.

Ne işe yarar?

  • Gezegen oluşumu: Üreilitlerdeki elmaslar, Güneş Sistemi’nin ilk dönemindeki büyük gövdelerin ve gezegen embriyolarının izini sürmeye yarar.
  • Asteroit ile meteoritin eşleştirilmesi: 2008 TC3, Dünya’ya ulaşmadan önce gözlenip izlenen ilk gökcismidir. Gökyüzünde ölçülen tayfı yerde bulunan parçalarıyla karşılaştırılınca ilk kez bir asteroit sınıfı (F türü) ile bir meteorit türü birbirine bağlandı.
  • Organik kimya: 2008 TC3 parçalarında, patlamada yaklaşık 1000 °C’ye ulaşan sıcaklık nedeniyle hiç beklenmeyen amino asitler bulundu.
  • Gezegen savunması: 2008 TC3’ün keşfi ve izlenmesi, Dünya’ya yaklaşan küçük gökcisimlerini bulma ve yörüngelerini hesaplama sisteminin ilk gerçek sınavı oldu.

Ünlü üreilitler

Novy Urey (Rusya, 1886) gruba adını veren düşüştür. Bir görgü tanığına göre gün ışığında, patlama sesleriyle birlikte bir ateş topu köylülerin birkaç metre yakınına düştü; köylüler sığ bir çukurun ortasında toprağa yarı gömülü siyah bir taş buldu. Goalpara, Hindistan’ın Assam eyaletinde düştüğü kasabanın adını taşır. Almahata Sitta ise 2008 TC3 asteroidinin Sudan’ın Nubya Çölü’nde toplanan parçalarıdır; adı Arapçada “Altıncı İstasyon” demektir ve Vadi Halfa ile Hartum arasındaki demiryolundaki bir istasyonu anar. Aramayı SETI Enstitüsü’nden Peter Jenniskens ile Hartum Üniversitesi’nden Muawia Shaddad yönetti. Bu parçalar arasında 20’den fazla farklı meteorit türü bulundu; çoğu üreilitti, ama enstatit kondritler, olağan kondritler ve karbonlu kondritler de vardı. Böylece tek bir düşüşün karışık türde meteoritler getirebildiği ilk kez gösterildi.

Değerini ne belirler?

Üreilitler ender meteoritlerdir. Bir parçanın değerini kütlesi, tazeliği, kesilmiş yüzeyindeki dokunun görünürlüğü ve Novy Urey ya da Almahata Sitta gibi gözlenmiş bir düşüşe ait olup olmadığı belirler. Almahata Sitta parçaları, çarpması önceden tahmin edilen ilk asteroitten geldikleri için ayrıca ilgi görür.

Bu bilgi eğitim amaçlıdır; alım-satım veya yatırım tavsiyesi değildir. Değer, kaliteye ve işlem görüp görmediğine göre çok büyük farklar gösterir.

Nasıl tanınır?

  1. 1

    Koyu gri ya da kahverengimsidir; kesilmiş yüzeyde iri olivin ve piroksen tanelerinin arasını grafit ve elmas taşıyan bir dolgu doldurur.

  2. 2

    İçindeki elmas ve grafit taneleri genellikle birkaç mikrometreden küçüktür; gözle seçilmez.

  3. 3

    Bir taşın üreilit olduğu ancak laboratuvar analiziyle kesinleşir.

Yanlış bilinenler

  • YanlışMeteoritlerdeki elmaslar mücevher olarak kullanılabilecek büyüklüktedir.

    DoğrusuÜreilitlerdeki nanoelmaslar nadiren birkaç mikrometreden büyüktür; gözle bile görülmezler. Değerleri bilimseldir: Güneş Sistemi'nin ilk dönemindeki çarpışmalar ve gezegen oluşumu hakkında bilgi verirler.

Bunu biliyor muydun?

Bir meteoritte elmas bulunduğuna ilişkin ilk sağlam kanıt 1888'de yayımlandı: Rus bilim insanları Yerofeyev ile Laçinov, 1886'da Novy Urey yakınına düşen taşta elmas sandıkları grimsi taneler buldu.

2008 TC3 adlı küçük asteroit, Dünya'ya çarpmadan yaklaşık 20 saat önce keşfedildi; çarpması önceden tahmin edilen ilk asteroit oldu. Sudan'da toplanan parçalarının çoğu üreilit çıktı.

Novy Urey'de bulunan üç taştan ikisi kayboldu. Arizona Eyalet Üniversitesi Meteorit Araştırmaları Merkezi, anlatılanlara göre bunlardan birini taşı bulan köylülerin yediğini yazar.

Nerede bulunur?

Harita yükleniyor…

  • Novy Urey, Mordovya, Rusya · Tip lokalite4 Eylül 1886'da gündüz düşen ve gruba adını veren meteorit. Üç taş bulundu, ikisi kayboldu; bugün koleksiyonlarda 1,9 kg korunuyor. 1888'de içinde ilk kez bir meteoritte elmas bulundu. Nokta Mordovya Cumhuriyeti'ni gösterir.
  • Almahata Sitta, Nubya Çölü, Sudan · Bilinen bulunuş yeri7 Ekim 2008'de 37 km yükseklikte patlayan küçük asteroit 2008 TC3'ün parçaları; çarpması önceden tahmin edilen ilk asteroit. Yaklaşık 600 parça (10,5 kg) toplandı, çoğu üreilittir. Nokta son patlamanın yerini gösterir.
  • Goalpara, Assam, Hindistan · Bilinen bulunuş yeriAdını düştüğü kasabadan alan, en tanınmış üreilitlerden biri.

Konumlar korunma amacıyla yaklaşık gösterilir. Kırmızı noktalar Türkiye’deki yerlerdir. Büyük haritada aç →

Sık sorulan sorular

Üreilit nedir?

Üreilitler, öteki taş meteoritlerden çok farklı bir mineral bileşimine sahip ender akondritlerdir. Adlarını, 4 Eylül 1886'da bir meteoritin düştüğü Rusya'nın Mordovya Cumhuriyeti'ndeki Novy Urey köyünden alırlar. Başlıca olivin ve pigeonitten oluşurlar ve ağırlıkça ortalama yüzde 3 kadar karbon içerirler; bu karbonun bir bölümü grafit, bir bölümü nanoelmastır. Hangi gökcisminden geldikleri bilinmemektedir.

Üreilitlerdeki elmaslar nasıl oluştu?

Kesin bilinmiyor. Uzun süre, ana gövdenin başka asteroitlerle çarpışmasında oluşan şok dalgalarının grafiti elmasa dönüştürdüğü düşünüldü. 2008 TC3 parçalarındaki elmas kapanımlarını inceleyen 2018 tarihli bir çalışma ise bu elmasların uzun süre yüksek basınç altında büyüdüğü sonucuna vardı ve ana gövdenin Merkür ile Mars büyüklüğü arasında bir gezegen embriyosu olabileceğini öne sürdü.

Üreilit ne işe yarar?

Gezegen oluşumu: Üreilitlerdeki elmaslar, Güneş Sistemi'nin ilk dönemindeki büyük gövdelerin ve gezegen embriyolarının izini sürmeye yarar. Asteroit ile meteoritin eşleştirilmesi: 2008 TC3, Dünya'ya ulaşmadan önce gözlenip izlenen ilk gökcismidir. Gökyüzünde ölçülen tayfı yerde bulunan parçalarıyla karşılaştırılınca ilk kez bir asteroit sınıfı (F türü) ile bir meteorit türü birbirine bağlandı. Organik kimya: 2008 TC3 parçalarında, patlamada yaklaşık 1000 °C'ye ulaşan sıcaklık nedeniyle hiç beklenmeyen amino asitler bulundu.

Üreilit ne kadar serttir?

Mohs sertlik ölçeğinde 6–7 değerindedir. Camı çizebilir; çelik bıçakla çizmek zordur. Özgül ağırlığı 2,83–3,27 g/cm³’tür.

Üreilit nerede bulunur?

Bilinen başlıca bulunuş yerleri: Novy Urey, Mordovya, Rusya; Almahata Sitta, Nubya Çölü, Sudan; Goalpara, Assam, Hindistan.

Üreilit gerçek mi, nasıl anlaşılır?

Koyu gri ya da kahverengimsidir; kesilmiş yüzeyde iri olivin ve piroksen tanelerinin arasını grafit ve elmas taşıyan bir dolgu doldurur. İçindeki elmas ve grafit taneleri genellikle birkaç mikrometreden küçüktür; gözle seçilmez. Bir taşın üreilit olduğu ancak laboratuvar analiziyle kesinleşir.

Üreilit değerli mi?

“Sokaktan Elmasa” değer merdiveninde dokuz basamaktan 6. basamaktadır: Seçkin süs ve koleksiyon taşı. Üreilitler ender meteoritlerdir. Bir parçanın değerini kütlesi, tazeliği, kesilmiş yüzeyindeki dokunun görünürlüğü ve Novy Urey ya da Almahata Sitta gibi gözlenmiş bir düşüşe ait olup olmadığı belirler. Almahata Sitta parçaları, çarpması önceden tahmin edilen ilk asteroitten geldikleri için ayrıca ilgi görür.

Kaynaklar

  1. Ureilite · Wikipedia
  2. 2008 TC3 · Wikipedia
  3. Novo-Urei · Meteorites.ru (Russian Academy of Sciences meteorite collection)
  4. Novo-Urei · Center for Meteorite Studies, Arizona State University
  5. Identification of diamond in the Canyon Diablo iron (C. J. Ksanda & E. P. Henderson), American Mineralogist 24 · Mineralogical Society of America, 1939
  6. Goalpara · Wikipedia
  7. Meteorite porosities and densities: a review of trends in the data (D. T. Britt & G. J. Consolmagno), Lunar and Planetary Science XXXV, abstract 2108 · Lunar and Planetary Institute, 2004
  8. Handbook of Mineralogy: Pigeonite · Mineralogical Society of America
  9. Handbook of Mineralogy: Forsterite · Mineralogical Society of America

Dış bağlantılar

Taslak: uzman incelemesi bekliyorHata bildir

Aynı basamaktaki taşlar